Teknologia commodity bihurtzen ari da: laster enpresa guztiek izango dute antzeko tresnetarako sarbidea. Harpidetza bidez erosi ezin dena da haiekin zer egin erabakitzeko irizpidea.
Adimen artifizialari buruzko elkarrizketaren erdigunean paradoxa bat dago, ia inork seinalatzen ez duena: zenbat eta indartsuagoa izan teknologia, orduan eta gutxiago bereizten du. Sektore bateko enpresa guztiek eredu berberak, tresna berberak eta merkatu-datu berberak eskura dituztenean, teknologiak abantaila lehiakorra izateari uzten dio eta sarrera-baldintza bihurtzen da. Elektrizitatea izan zen bezala. Internet izan zen bezala.
Galdera garrantzitsua jada ez da IAk erakunde baten alde zer egin dezakeen, baizik eta nork erabakitzen duen zer egin behar duen. Eta erabaki hori —zer automatizatu eta zer ez, non jarri muga etikoa, negozioaren zein zati eraldatu lehenik, nola eraman pertsonak bidaia horretan— ez du algoritmo batek hartzen. Zuzendaritza-batzorde batek hartzen du.
Zuzentzen ditugun bilaketa-prozesuetan argi ikusten dugu aldaketa hori. Duela bost urte, enpresek "teknologia ulertzen zuten" zuzendariak eskatzen zizkiguten. Gaur ziurtzat jotzen dute ulertzen dutela, eta beste zerbait eskatzen dute: bereizteko gaitasuna. Promesa eta zarata bereizten dakiten liderrak, inbertsioa sinatu aurretik galdera deserosoak egiten dituztenak, eta makinak iradoki dezakeen baina bere gain hartu ezin duen erabakien erantzukizuna hartzen dutenak.
Hori baita benetako muga. Makina batek planta bat ixtea gomenda dezake; ezin dio langileriari begietara begiratu azaltzen duen bitartean. Milaka elkarrizketatan patroiak detekta ditzake; ezin du sortu talde batek norbaiti une zail batean jarraitzeko behar duen konfiantza. Optimizatu dezake; ezin du zentzurik eman. Eta erakundeak ez dira optimizazioz mugitzen: zentzuz mugitzen dira.
Gure hipotesia, dozenaka erakunde trantsizio honetan lagundu ondoren, hau da: IA ez da lidergoa baliogabetzen ari, proban jartzen ari da. Inertziaz kudeatzen zuten zuzendariak agerian uzten ari da, eta irizpidea, ikuspegia eta kultura eraikitzeko gaitasuna dakartenen balioa biderkatzen. Teknologiak berdindu egiten du; pertsonek bereizten dute.
Hori egia bada —eta merkatuan ikusten dugun guztiak hala dela adierazten du—, ondorioa zuzena da enpresentzat: IAren aroko erabakirik estrategikoena ez da zein teknologia erosi. Harekin zer egin erabakitzen den mahaian nor eseriko den da.
